એક નાનકઙૂ પંિખ મુઝાય આ દુિનયા માં,
એનાથી ના રહેવાય આ દુિનયા માં,
િદવસ આખો રમ્યા કરૅ,
સાંજ પડૅ એ કરમાય આ દુિનયા માં,
એને કયાંય ગમે નહીં,
એકલું એકલું પસ્તાય આ દુિનયા માં,
એને એમ થયું કે કાશ! મારું પણ કોઈ હોય,
તો મારું પણ મન હરખાય આ દુિનયા માં,
આખરે તેને એક સાથી મળી ગયું,
હવે એ આનંદ માં ભીંજાય આ દુિનયા માં...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment